Don't Be Fooled By Meble
Gdy już miałam łóżko, zaczęłam organizować wnętrze pojemnika. Nie warto wrzucać wszystkiego luzem – lepiej użyć organizerów z przegrodami. Dzięki temu kołdry nie mieszają się z prześcieradłami. Osobna sekcja na poduszki sprawia, że łatwo je znaleźć w nocy, gdy ktoś potrzebuje dodatkowego podparcia. W praktyce okazało się, że pojemnik na pościel o głębokości 30 centymetrów pomieści cztery kołdry i sześć poduszek, jeśli są dobrze spakowane. Zastosowałam próżniowe worki do odsysania powietrza, co zmniejszyło objętość o połowę.
Kolejna kwestia to mechanizm rozkładania. Najpopularniejszy jest system DL, który polega na wysunięciu siedziska do przodu i opuszczeniu oparcia. Działa płynnie, ale wymaga około 15-20 cm wolnej przestrzeni przed meblem. W ciasnej wnęce lepiej sprawdzi się mechanizm kładący oparcie na bok. Testowałam oba rozwiązania i przyznaję, że DL jest stabilniejszy – nie skrzypi i nie blokuje się po latach użytkowania. Pamiętaj, żeby przed zakupem sprawdzić, czy stelaż listwowy jest wykonany z giętego drewna bukowego, a nie z płyty pilśniowej. Ten pierwszy wytrzyma codzienne składanie bez odkształceń.
Największym wyzwaniem przy wyborze takiego łóżka jest dopasowanie do własnych nawyków. Moja koleżanka kupiła kanapę z funkcją spania z wysuwanym pojemnikiem i ciągle narzeka, że szuflada blokuje się przy dywanie. Ja postawiłam na stelaz listwowy z regulacją twardości – mogę spać na twardszej stronie, a gościom ustawić miększą. A pod spodem trzymam nie tylko pościel, ale też zapasowe koce i letnie ubrania poza sezonem. Pojemnik na pościel w tym modelu ma wymiary 180 na 90 cm i głębokość 30 cm – zmieści się tam kompletna wyprawka dla czteroosobowej rodziny.
Zanim podejmiesz decyzję, pomyśl o swoim stylu życia. Jeśli często masz gości, którzy zostają na noc, zainwestuj w model z grubym materacem i solidnym mechanizmem. Jeśli mieszkasz sam i używasz sofy do spania tylko okazjonalnie, możesz pozwolić sobie na lżejszą konstrukcję. Ważny jest też budżet – porządna sofa rozkładana z mechanizmem DL i materacem 16 cm kosztuje od 2500 zł w górę. Tańsze modele za 1000 zł często mają cienką piankę i szybko się rozpadają. W mojej praktyce widziałam już wiele przypadków, gdy klientki kupowały tanią wersalkę, a po roku narzekały na nierówne siedzisko. Dlatego lepiej dołożyć kilkaset złotych i na lata. I pamiętaj – zawsze przymierz się do sofy w sklepie, rozłóż ją, połóż się na materacu. Tylko wtedy poczujesz, czy to jest to, czego potrzebujesz. Bo sofa rozkładana to inwestycja w twój komfort i gościnność.
Materiał tapicerki to kolejna sprawa, o którą pytam zawsze, gdy dobieram sofę do konkretnego wnętrza. Jeśli masz dzieci lub kota, zapomnij o jasnych tkaninach bawełnianych. Plamy z kawy i sierść wbijają się w nie błyskawicznie. Postaw na tapicerkę welurową – jest przyjemna w dotyku, łatwa do czyszczenia i dodaje wnętrzu przytulności. Welur ma też tę zaletę, że nie mechaci się tak szybko jak len, a przy tym dostępny jest w mnóstwie kolorów, od butelkowej zieleni po głęboki granat. W jednym z mieszkań, które urządzałam dla pary z dwójką małych dzieci, wybraliśmy sofę w odcieniu musztardowym z weluru. Po trzech latach użytkowania, mimo kilku plam z soków, mebel wygląda przyzwoicie po przetarciu wilgotną szmatką. Pamiętaj tylko, żeby sprawdzić, czy tapicerka ma zdejmowane pokrowce – to ułatwia pranie, zwłaszcza gdy zdarzy się większa katastrofa.
Dla osób, które często gości przyjaciół lub rodzinę, sprawdza się tapicerka welurowa. Jest miła w dotyku, łatwa do czyszczenia (plamy z wina czy kawy schodzą wilgotną szmatką) i dostępna w modnych kolorach – od butelkowej zieleni po musztardowy żółty. Welur ma też tę zaletę, że nie mechaci się jak len i nie jest zimny jak skóra. Polecam go szczególnie w salonach, gdzie mebel stoi pod ścianą i pełni funkcję sofy. Jeśli jednak masz małe dzieci lub zwierzęta, lepiej wybierz tkaninę o wyższej odporności na ścieranie, na przykład stylonową lub z domieszką poliestru. Tapicerka welurowa w jasnym odcieniu wymaga częstszego odkurzania, ale efekt wizualny rekompensuje dodatkowy wysiłek.
Sprawdziłam też opcję z łóżkiem, które ma szuflady wysuwane z boku. Wydawało się wygodne, ale przy ścianie trzeba zostawić 15 cm luzu, żeby szuflada się otworzyła. W mojej sypialni to strata przestrzeni. Dlatego wybrałam podnoszenie od góry – mebel stoi przy samej ścianie, a ja mam dostęp z dwóch stron. Mechanizm DL działa bezszelestnie, co doceniam, gdy wstaję w nocy po dodatkowy koc. Materac piankowy o grubości 16 cm idealnie dopasowuje się do stelaza listwowego, nie ma ryzyka, że się odkształci.
Wiele osób obawia się, że tapczan dwuosobowy będzie wyglądał jak typowa wersalka z lat 90. Na szczęście dzisiejsi producenci oferują modele z prostymi nogami, minimalistycznymi oparciami i gładkimi liniami. Możesz postawić na skandynawski styl z jasnym drewnem i szarą tapicerką lub nowojorski klimat z czarnymi nogami i granatowym welurem. Ważne, żeby mebel nie dominował przestrzeni – w małych pokojach lepiej sprawdzają się modele bez podłokietników lub z wąskimi, które nie zabierają miejsca. Ja wybrałam tapczan z siedziskiem na wysokości 45 cm – wygodnie siada się i wstaje, a wieczorem nie trzeba się wyginać, żeby pościelić łóżko.